Ως μεταλυκειακή βαθμίδα εκπαίδευσης θα αναγνωριστούν τα κέντρα ελευθέρων σπουδών που λειτουργούν στη χώρα, ενώ θα προσφέρουν επαγγελματικά δικαιώματα ισότιμα με αυτά του πανεπιστημίου. Ο υπουργός Παιδείας, κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, συναντήθηκε με τους εκπροσώπους της συνδικαλιστικής ηγεσίας των πανεπιστημιακών ΠΟΣΔΕΠ, στους οποίους και τόνισε ότι ο νέος νόμος για τα κολέγια θα ψηφιστεί εντός του 2008.

Ο υπουργός διευκρίνισε στους πανεπιστημιακούς ότι τα κολέγια δεν θα αναγνωριστούν ως πανεπιστήμια, αλλά τα πτυχία που θα χορηγούν από αυτά που αποτελούν παραρτήματα ευρωπαϊκών πανεπιστημίων θα «μεταφράζονται» στην Ελλάδα ως πτυχία με τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα που έχουν στη μητρική χώρα του κάθε ιδρύματος.

Ο υπουργός στη συνάντηση με την ΠΟΣΔΕΠ έκανε δεκτό το αίτημα για ειδικό μισθολόγιο των πανεπιστημιακών, ενώ αποδέχτηκε να μεσολαβήσει όταν του ζητήθηκε για κοινό ραντεβού με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών. Από την πλευρά τους οι εκπρόσωποι της ΠΟΣΔΕΠ επεσήμαναν ότι δεν έμειναν ικανοποιημένοι, τονίζοντας ότι οδηγούμαστε σε «εμπορευματοποίηση» των πανεπιστημίων.

http://www.protothema.gr/content.php?id=5617

21 Μαρτίου 2008

Στις ΗΠΑ επικρατεί ένα καθεστώς ιδιαίτερα περίεργο, το οποίοο δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου : κανένα ραδιόφωνο δεν πληρώνει  δικαιώματα για τη χρήση της μουσικής!!! Επιχείρημα: “Προωθούμε τη μουσική - τη διαφημίζουμε- άρα συμψηφίζουμε τις αμοιβές”, πάνω στο οποίο έχει χτιστεί μια ολόκληρη νομοθεσία, η οποία επί της ουσίας αφήνει ανεγγίχτους τζίρους δισεκατομμυρίων από τεραστίους ομίλους.

πηγή : εφημερίδα ΠΑΡΟΝ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2-3-2008, στήλη MUSIC + MEDIA

Το «Δέλτα» του Γιώργου Αυγερόπουλου, απέσπασε την 5η του διεθνή διάκριση. Η κριτική επιτροπή του 7ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ecocinema, απένειμε στο ντοκιμαντέρ που καταγράφει τα όσα δραματικά συμβαίνουν στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα και επηρεάζουν ολόκληρο τον πλανήτη, την Εύφημο Μνεία (Special Mention) της κατηγορίας των ταινιών έρευνας και τεκμηρίωσης.Σύμφωνα με την ανακοίνωση της κριτικής επιτροπής «η Ειδική Μνεία αξίζει, και την απονέμουμε με ιδιαίτερη χαρά, στο Γιώργο Αυγερόπουλο και τους συνεργάτες του για το «Δέλτα, οι βρώμικες δουλειές πετρελαίου».

Μια εξαιρετική ταινία που μας είπε πολλά για την χωρίς όρια εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες και για την διαπλοκή που την υποστηρίζει. Το «Δέλτα» βραβεύεται επίσης για την θαρραλέα, μακροχρόνια έρευνα του σε περιοχές που βρίσκονται «έξω από τον χάρτη» πολλών δημοσιογράφων και κινηματογραφιστών. Βραβεύεται τέλος γιατί ανέδειξε πως και πόσο η επίκληση της προόδου και της ανάπτυξης μπορεί να είναι παραπλανητική για τους γηγενείς πληθυσμούς».

Το «Δέλτα, οι βρώμικες δουλειές του πετρελαίου», είναι το πλέον πολυβραβευμένο ελληνικό ντοκιμαντέρ των τελευταίων ετών, μιας και είχε ήδη αποσπάσει το Αργυρό Βραβείο στο FIPA (Μπιαρίτζ, 1/2007), το Βραβείο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ στο Human Rights Film Festival (Γενεύη, 3/2007), το Πρώτο Βραβείο στο Ecovision Film Festival (Παλέρμο, 7/2007) και το Special Mention στο Cinemambiente (Τορίνο, 10/2007).

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ecocinema, διοργανώνεται από το Διεπιστημονικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Ερευνών και αποτελεί ένα από τα πρώτα Φεστιβάλ Περιβαλλοντικού και Κοινωνικού Κινηματογράφου της Μεσογείου και των Βαλκανίων.

από http://www.cosmo.gr/ArtsEnt/189670.html

Φωτογραφίες απο το ΟΣΦΠ ΤΣΕΛΣΙ Ξεχωρίζει  η μορφή του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΑΝΤΑΚΗ (οχι δεν μας νοιαζει αν ηταν και τα ματια της Ελλης!!!)

ΤΣΙΑΝΤΑΚΑΣ >>>> μεγάλη μορφη …

Η δομή του εμπορικού δίσκου  kathimerini.gr 

Ο κλασσικός εμπορικός δίσκος είναι χαραγμένος με 2 ομόκεντρα σπειροειδή αυλάκια, ένα σε κάθε πλευρά του δίσκου που τρέχει από την εξωτερική πλευρά του, προς το κέντρο. Καθώς ο δίσκος περιστρέφεται δεξιόστροφα σε μία σταθερή ταχύτητα, η βελόνα τοποθετείται στο αυλάκι και μετατρέπει τις δονήσεις σε ηλεκτρικό σήμα, το οποίο με τη σειρά του οδηγείται στον ενισχυτή και τέλος, στα ηχεία.

Το εισαγωγικό αυλάκι στην άκρη του δίσκου είναι περίπου 6χιλ, είναι κενό με διαστήματα το οποίο επιτρέπει στη βελόνα να μετακινηθεί στα γραμμένα αυλάκια χωρίς να τα καταστρέψει. Μεταξύ κάθε διαδρομής στο γραμμένο τμήμα ενός LP υπάρχει μια σύντομη απόσταση όπου το αυλάκι χωρίζεται ανά διαστήματα. Αυτό το διάστημα είναι ορατό και καθορίζει τη διαδρομή της βελόνας.

Στο κέντρο του δίσκου όπου βρίσκεται η ετικέτα, δηλαδή στο τέλος του αυλακιού (run out groove), το αυλάκι ενώνεται και διαμορφώνει ένα πλήρη κύκλο έτσι ώστε όταν η βελόνα φτάσει σε αυτό να περιστρέφεται επανειλημμένα στο ίδιο σημείο, έως την ανύψωση του βραχίονα. H ποιότητα του ήχου και η διάρκεια ζωής των δίσκων εξαρτάται εκτός από τη σωστή χρήση, και από την πυκνότητα του βινυλίου.

Πολλοί προτιμούν τα άλμπουμ των 180 γρ. λόγω της καλύτερης ακουστικής ποιότητας και των λιγότερων παραμορφώσεων-θορύβων. Το βινύλιο είναι ένα είδος πλαστικού, εύκαμπτο και άθραυστο σε κανονική χρήση.

Δεδομένου πια πως οι δίσκοι κατασκευάζονται από λεπτό ανακυκλωμένο πλαστικό, χαράσσονται εύκολα, διαβρώνονται από την θερμότητα, μαζεύουν σκόνη και στατικό ηλεκτρισμό. Η κακή αποθήκευση η οι ατέλειες στην κατασκευή του σφικτού διάφανου προστατευτικού μπορούν επίσης να μειώσουν τη διάρκεια ζωής, αλλά και την απόδοση. Η σκόνη και οι γρατσουνιές εκτός από τα ενοχλητικά «σκασίματα» που προκαλούν μπορούν να φθείρουν τη βελόνα του πικάπ.

Η πλειοψηφία των δίσκων πιέζεται σε μαύρο βινύλιο. Το υλικό που χρησιμοποιείται για να μαυρίσει το αρχικό διαφανές μίγμα PVC είναι ο μαύρος άνθρακας ο οποίος αυξάνει την ανθεκτικότητα του δίσκου και τον καθιστά αδιάφανο.

Κάποιοι δίσκοι πιέζονται σε χρωματισμένο βινύλιο ή σε δίσκους εικόνων (Picture Disc) με πρωτότυπα εξώφυλλα, ένθετα ή αφίσες.

απο το Kafeini

Ο θόρυβος κι η μουσική κινούνται με το ίδιο νόμισμα: τον ήχο.

Νομίζω ότι, για μένα, η μουσική έχασε την ισχύ της, όταν εξοβέλισε το θόρυβο από τη θέση του, ώστε να γίνει αυτή συνεχώς παρούσα ως background music. Η αντίσταση, ίσως, στην διαρκή υποχώρηση της μουσικής στο ‘υπόβραθο’ όσων κάνουμε, ξεκινά από την υπενθύμηση της φυσικότητάς της. Παλιά – ίσως υπάρχουν επισκέπτες αυτού του μπλογκ που να καταλαβαίνουν τι εννοώ – δεν πηγαίναμε στο σπίτι ενός φίλου για να ακούσουμε μουσική, αλλά για να ακούσουμε δίσκους.

Η διαδρομή ενός δίσκου από το ράφι ή το χαλί, ώσπου να τον αγγίξει η βελόνα του πικάπ, και πίσω στη θήκη του, σήμαινε ότι η πρώτη αίσθηση με την οποία μας δινόταν η μουσική ήταν η αφή. Δεν μπορώ εύκολα πια να θυμηθώ πως ήταν να ακούω μουσική, χωρίς παράλληλα να αλλάζω ταχύτητα στο αυτοκίνητο, ή να συζητώ, ή να προχωρώ ένα βιβλίο, ή να πληκτρολογώ.

Μου ρθε στο νου ένα κείμενο που διάβασα πριν από πολύ καιρό. Στην εισαγωγή τού βιβλίου Οι Αθώοι, ο Herman Broch αναφέρει πως όταν σταματήσει ο κάθε θόρυβος (των λόγων, μα και των σκέψεων) αυτό που θα ακούσεις είναι ο ήχος του χρόνου – του δικού σου χρόνου, που, ίσως, δεν χάθηκε.

καθε μεσημέρι 15.00 - 17.00 τις καθημερινές

Rock & Blues Ιστοριες

Μουσικη δίωρη αποδραση

Επιμελεια ΣΤΡΑΤΟΣ Ζ36

ΣΤον MYTHOS FM 90.6 ΠΑΤΡΑ

εχει και αλλού κρύο…αλλα ο καλλιτεχνης ειχε κέφια…

«Οι ιδεατές κατασκευές δεν περιγράφουν ασφαλώς πιστά την πραγματικότητα. Το ίδιο και οι διαφορετικές αναγνώσεις των ιστορικών εξελίξεων. Επειδή όμως βασίζονται σε αυτήν και τη σχηματοποιούν, αποτελούν ταυτόχρονα έναν τρόπο συγκριτικής οροθέτησης των αλλαγών και αποτίμησης των διαφαινόμενων εξελίξεων».

(Δημήτρης Ματθαίου, 2003)